.................ณ บางกอก

ล่าสุดที่เข้ามาอัพบลอกนานมาก....3 ปีกว่า
หายไปไหนมานะ
เกิดอะไรบ้าง ???
เปลี่ยนแปลงไปมากน้อยแค่ไหน

เท่าที่รู้.....
พระอาทิตย์ยังขึ้นและลงทางเดิมทุกวัน..
มองเมื่อไรก็ไม่น่าเบื่อ

ความน่าเบื่ออยู่ที่อะไร
อยู่ที่ใจเรา...หรือใจใคร
ไม่มีใครบังคับใจใครได้

ถ้าอย่างนั้น...ทุกสิ่งทุกอย่างก็อยู่ที่ตัวเองนะซิ

มีคนใกล้ชิดตัว...ถามว่า
เห็นแก่ตัวไปไหม...ที่เราทำตามความรู้สึกของตัวเองมากอย่างนี้
ความสุข...ที่เลือกโดดเดี่ยวมากกว่าการมีใครเคียงข้าง
แม้ว่า...เค้าคนนั้นจะรักเรามากกว่าชีวิตเค้าเองก็ตาม
เรียกว่าพันธการได้ไหมหนอ ???

เอาเป็นว่า....ยินดีต้อนรับการกลับมาของตัวเอง
จะไม่มีเรื่องเศร้าทุกวัน
และทางกลับกัน...ฉันก็คงยิ้มให้เธอได้ไม่ทุกวันเช่นกัน
ที่รัก.

**

**

การเวลา...พาฉันออกห่างมาจากความเป็นเด็ก

และเข้าใกล้ความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทุกที

นั่น...เป็นสิ่งที่ฉันไม่อยากให้เกิดขึ้น

**

เพราะยิ่งโตขึ้น...และรู้จักโลกภายนอกมากขึ้นเท่าไร

การดำเนินชีวิตก็ยากมากขึ้นเท่านั้น

**

ฉันว่า...

การที่เราไม่รู้เหตุและผลของโลกใบนี้

อาจจะทำให้เรามองโลกได้สดใสตลอดเวลา

**

ฉันอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจัง...